ตอนเย็นเมื่อวานนัดพี่นัทและผองเพื่อนชมรมดนตรีอันได้แก่ น้องกานต์ พี่กล้วย พี่เด๊ะกะแฟน น้องโป่ง น้องตั๊ด ไปดูอวตาร 3D กันที่สยามพารากอน

มาสยามพารากอนทีไร ขาดไม่ได้คือแวะไปโฉบโชว์รูมลัมบอร์กินี่ที่เคารพรัก ปกติจะยืนแปะกระจกน้ำลายไหลยืด เมื่อวานเจ๋งเพราะแต่งสวยมาเลยกล้าเปิดประตูโชว์รูมไปส่องในระยะใกล้ๆ กรี๊ด…. อะดรีนาลีนไหลพลุ่งพล่านมาก สวยเนี้ยบแทบจะกราบกระดุมล้อได้เลย เดินวนๆๆๆ ส่องนอกส่องใน ง่ะ…อยากสัมผัส อยากรับขวัญเธอมาแนบใจ 555 ได้ดูลัมบอร์กินี่ไม่สะใจ ชักเอาใหญ่ มั่นใจว่าวันนี้แต่งตัวมีสกุล เลยไปสำรวจแบรนด์อื่นข้างๆ ด้วย อย่างมาเซราติ ว่าทรงมันโบราณง่ะ ไม่เห็นเท่ห์เหมือนรถแบทแมนเลย หยิบเครื่องคิดเลยมาจิ้มๆ ถ้ามีอายุถึงแปดลิบปี รถคันละยี่สิบห้าล้าน อืม…ผ่อนทุกวัน วันละพันกว่าบาท ก็ดูไม่ไกลเกินเอื้อมแฮะ แต่กว่าจะผ่อนหมดก็คงไม่มีแรงซ่าไปเสียแล้ว อิอิ

ไปซื้อตั๋ว คนตรึม เลยได้รอบสามทุ่ม เลยไปทานซูกิชิปิ้งๆ ย่างๆ กันก่อน เจออดีตเพื่อนชายที่เคยมีอดีตคนนึงมากะสาวด้วยแหละ ขำ…อ่ะ แหวนยิ้มทักแล้วเค้าทำหน้าตื่นสุดๆ …แหวนไม่ทำอะไรพี่หรอกค่ะ…คิดอย่างงั้นในใจ แล้วทีมเราก็ตั้งหน้าตั้งตาเผาเนื้อกินกันพุงปลิ้นเลย

ไม่ค่อยได้ดู 3D บ่อยนัก ดูที่สิงคโปร์สองสามครั้งแรก ชอบมาก เพราะล้อลอยออกมาจากจอให้คนดูหันหัวหลบ เศษกระจกกระจายทั่วโรงหนังเลย โคตรจะสามมิติ แต่ดูที่พารากอนครั้งนึงตั้งแต่สมัยแฮรี่พอตเตอร์ มันไม่ค่อย interactive กะผู้ชมอ่ะ มันยังเป็นสามมิติที่ตันๆ อยู่ในจอ แถมดูแล้วเวียนหัวนิดๆ อวตารก็แอบเวียนหัวเหมือนกัน แต่ชอบมากกกกกก มันแบบว่า COOOOOOL ! เป็นคอมพิวเตอร์กราฟฟิคที่นั่งดูน้ำลายย้อยได้อีก สวยเหลือเกิน เนียนเหลือเกิน ประทับใจมากๆ เดี๋ยวจะรอเก็บแผ่น HQ ไว้ดู หนังยาวสะใจแต่ไม่มีช่วงน่าเบื่อ กลับบ้านเที่ยงครึ่งเลย ให้ตานัทกะน้องกานต์นั่งแท๊กซี่มาส่ง

เดี๋ยววันนี้ไปโรงพยาบาลนะ ไปฉีดยาแก้บ้าอีกเข็มแล้วก็เจาะเลือดตรวจแคลเซี่ยม ทานข้าวที่โรงบาลดีก่า อร่อย เสร็จแล้วจะไปลั๊นลาเคลียร์หนี้สินบัตรเครดิตและรับกระเป๋าแถมของเซ็นทรัล หาซื้อไม้มาทำโมเสค และแวะร้านหนังสือด้วย